nachodzić


nachodzić
nachodzić {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, nachodzićdzę, nachodzićdzi, nachodzićchodź, nachodzićdzony {{/stl_8}}– najść {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IXd, nachodzićjdę, nachodzićjdzie, najdź, naszedł, naszła, naszli {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'przychodzić do kogoś w najmniej oczekiwanym, niestosownym momencie lub wbrew czyjejś woli; zjawiać się nagle, bez zapowiedzi': {{/stl_7}}{{stl_10}}Nachodzić ciągle kogoś w mieszkaniu. Kogoś naszedł komornik. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o uczuciach, wrażeniach, stanach fizycznych i psychicznych: opanowywać, ogarniać, przenikać kogoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wieczorami nachodził ją lęk przed samotnością. Naszły mnie wątpliwości, złe przeczucia. Naszła go chętka pojeździć na rowerze. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_8}}zwykle dk {{/stl_8}}{{stl_7}}'gromadzić się, dostawać się gdzieś, napływać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Naszło kurzu, dymu do domu. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • nachodzić — ndk VIa, nachodzićdzę, nachodzićdzisz, nachodzićchodź, nachodzićdził, nachodzićdzony → najść nachodzić się dk «spędzić dużo czasu na chodzeniu; zmęczyć się chodzeniem» Nachodził się, zanim załatwił sprawę. Posiedź trochę, jeszcze się nachodzisz …   Słownik języka polskiego

  • nachodzić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIa {{/stl 8}}{{stl 7}} poświęcić wiele czasu i sił, załatwiając jakąś sprawę, także zmęczyć się długim chodzeniem : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nachodził się, zanim wyrobił sobie kartę pobytu. Nachodziła się przy obiedzie.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • najść — dk, najśćjdę, najśćjdziesz, najdź, naszedł, naszła, naszli, naszedłszy nachodzić ndk VIa, najśćdzę, najśćdzisz, najśćchodź, najśćdził 1. «pojawić się niespodzianie, odwiedzić kogoś wbrew jego życzeniu» Nachodzić kogoś w biurze, w mieszkaniu.… …   Słownik języka polskiego

  • nabiec — a. nabiegnąć dk Vc, nabiecbiegnie, nabiecbiegł, nabiecgła, nabiecbiegły nabiegać ndk I, nabiecga, nabiecają «nabrzmieć, napełnić się, wypełnić się czym (np. krwią, sokami, łzami itp.); o krwi, sokach, łzach itp.: napłynąć, wypełnić, wezbrać» Oczy …   Słownik języka polskiego

  • uchodzić — VIa, uchodzićdzę, uchodzićdzisz, uchodź, uchodzićdził, uchodzićdzony 1. ndk → ujść 2. dk pot. «zmęczyć chodzeniem» zwykle we fraz. Uchodzić nogi, uchodzić nogi do kolan «chodząc bardzo się zmęczyć; nachodzić się» uchodzić się dk «zmęczyć się… …   Słownik języka polskiego

  • noga — 1. pot. Brać, wziąć nogi za pas «szybko uciekać, uciec»: Uratował go nalot niemiecki, bo ludziska rozbiegli się w popłochu, a szpieg wziął nogi za pas i nikt go tu więcej nie widział. R. Antoszewski, Kariera. 2. Być gdzieś jedną nogą a) «mieć… …   Słownik frazeologiczny

  • nadepnąć — dk Va, nadepnąćnę, nadepnąćniesz, nadepnąćnij, nadepnąćnął, nadepnąćnęła, nadepnąćnęli, nadepnąćnięty, nadepnąćnąwszy rzad. nadeptać dk IX, nadepnąćpczę (nadepnąćpcę), nadepnąćpczesz (nadepnąćpcesz), nadepnąćdepcz, nadepnąćał, nadepnąćany… …   Słownik języka polskiego

  • napastować — I ndk IV, napastowaćtuję, napastowaćtujesz, napastowaćtuj, napastowaćował, napastowaćowany 1. «występować (słownie) przeciw komuś; zwalczać, prześladować kogoś» Napastować przeciwników. Napastować kogoś w prasie, na zebraniach. 2. «narzucać komuś …   Słownik języka polskiego

  • naprzykrzać się — ndk I, naprzykrzać sięam się, naprzykrzać sięasz się, naprzykrzać sięają się, naprzykrzać sięaj się, naprzykrzać sięał się «narzucać się komuś, uporczywie domagać się czegoś; nachodzić, niepokoić kogoś» Naprzykrzał mu się od wielu dni. Dziecko… …   Słownik języka polskiego

  • nawłóczyć — VIb, nawłóczyćczę, nawłóczyćczysz, nawłóczyćwłócz, nawłóczyćczył, nawłóczyćczony 1. dk pot. «oprowadzić kogoś po wielu różnych miejscach, zwykle wbrew jego woli, do zmęczenia» Nawłóczyć kogoś po muzeach, po sądach, po urzędach. 2. dk «zmęczyć się …   Słownik języka polskiego